Opis pupila:
  Moje skarby :) Konkretniej jest ich 7, ale ja jak na razie opisuje tu cztery. Pieska i trzy szalone koty :) Zacznę od najstarszego. Pies Milan. Rasa: pinczer miniatrurka. Wiek: 9 lat. Kiepskie przeżycia z dzieciństwa, matka zagryziona - ojciec potrącony przez samochód - oboje nie żyją. Mimo wszystko Milanek jest całkiem wesolutki, jak na swój wredny charakter. Ma o sobie mniemanie dobermana co najmniej. Strach z nim na spacer iść bo awanturuje się i "podskakuje" do większych od siebie. Gdy powiem mu: "pilnuj słodyczy" hehe - nikt ich nie ruszy :D Jest wspaniałym psem, lubi się bawić i przytulać :) Trzyma władzę nad kotami. One słuchają tylko jego :P Moja kotka ma na imię Tosia. jej kolorek futerka to niebieski :) Jest nawet podobna do Rosyjskiego niebieskiego. niedawno (30.05) obchodziła swoje pierwsze urodzinki :) Ale jej przeszłość też nie była świetlana. Zabrana ze schroniska, miała tylu lokatorów, że szkoda gadać :/ Złapała tam wszystko co tylko mógł złapać kociak. Ale codzienne chodzenie do lekarza, sterta lekarstw, zastrzyków, nerwów i nieprzespanych nocy - opłaciła się. Antosia jest śliczną kotką, i nikt nie wierzy że z takiej małej paskudy wyrosło coś takiego. Charakterek typowo koci. Z reguły nie robi nic dla innych. Poza tym że łaskawie daje się głaskać i przytulać, oczywiście tylko wtedy gdy sama ma na to ochotę :) Ale muszę przyznać że "wredne" charakterki u kotów to ja uwielbiam i to bardzo :D:D Kolejny skarb - rudy Dyzio :D Zabraliśmy go z działki. W sumie nie planowaliśmy wtedy drugiego kota, ale jak mama ujrzała rude maleństwo (jej odwieczne marzenie) nie odpuściła. I tak zjawił się maluszek, z początku nie miły i parchający na wszystkich i wszystko - teraz największy przytulaczek świata. Uwielbia się przytulać, pieścić, siedzieć na rękach. Każdego dnia, układa się tak śmiesznie na placach i żąda głaskania po brzuszku (zwłaszcza jak się naje). No i ostatni z ferajny - mały Bruno. Ma teraz ok. 3 miesięcy. Został porzucony przez matkę gdy miał 2 tygodnie. Musiałam go karmić butelką, ale na szczęście apetyt miał, więc wszystko szło gładko i po pierwszych trudnościach Bruno wyrósł na rozbrykanego kociaka. Jak to się mówi: "żywe srebro". Gdy nie śpi - nie można go utrzymać w jednym miejscu dużej niż 3 sekundy. Ciągle gdzieś biega, skacze, robi fikołki, albo denerwuje resztę kotów i psa. :P Ale i tak wszyscy tworzą zgraną paczkę :D Kochają się i w ogóle. Do skarbów zaliczam jeszcze żółwia i chomisia, a także jeszcze jednego kotka wziętego z działki, ale nie wiadomo czy u nas zostanie, więc nie opisuje go jeszcze. Pozdrawiam serdecznie wszystkich właścicieli i ich pupili :*

Rasa pupila:
  Mieszaniec

Pupil urodził się:
  2006
Przysłane 11 kwietnia 2006 przez:
  TOSKA